Jong ontmoet oud

Nederlands Komedie Theater met Liedjes van Louis Davids

Er zijn vanavond bijna 40 mensen naar Theater Meerzigt gekomen om te gaan genieten van het optreden van vier jonge mensen die voor hun programma de liedjes van Louis Davids hebben gekozen.
Een niet echt voor de hand liggende keuze voor jonge mensen zou je zeggen, maar na de voorstelling weet je wel beter.
Het decor is simpel maar veelzeggend. Een oude grammofoon met zo’n grote koperen hoorn, oude affiches met aankondigingen van concerten tegen de achterkant van de piano. Een groot doek met daarop geschilderd een glimlachende Louis Davids met sigaret. Verder is alles eigentijds.
Ada Roelants heet het publiek welkom en vertelt dat ze verschillende keren de opmerking kreeg: “Louis Davids, dat is toch ouderwets?” Ada had hierop een mooi antwoord: “Dat zeggen ze nooit als het over een programma van Bach gaat.”

Gert-Jan Naus komt op, gaat achter de piano zitten en begint meteen te spelen. Hij stopt pas wanneer het pauze is. Hij werkt tegenwoordig vooral als begeleider van vocalisten. Heeft in diverse bands en musicals gespeeld, o.a. in Jesus Christ Superstar en West Side Story. Gert-Jan studeerde piano aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Dan komt Danny van Zuijlen op. Hij volgde de theateropleiding aan het Grafisch Lyceum in Amsterdam en studeerde af in 2008. Had het soloprogramma Waar gehakt wordt is het woensdag en regisseerde musicals, o.a. Oklahoma en Rooie Sien. Verder scheef hij toneelstukken zoals Het meisje met de blauwe hoed en deed hij de productie van de voorstelling Zing nog eens, Louissette. Janneke Rinzema komt nu binnen, zij studeert zang aan het Conservatorium in Amsterdam. Ze zong in verschillende bands en achtergrondkoortjes. Janneke heeft jarenlang toneel- en spellessen gevolgd aan de Hogeschool der Kunsten in Utrecht. Als laatste sluit Mirthe Bron zich bij dit gezelschap aan. Zij heeft een studie Musicaltheater in 2009 afgerond aan het Fontys Dansacademie de Koningstheater Academie in Den Bosch. Deze jonge geschoolde muzikanten doen het vanavond allemaal akoestisch.

Janneke en Danny zingen als eerste lied Die grote kleine man, elk met een flesje bier in de hand. Lang leve de opera zingen ze met z’n drieën, hadden ze bedacht, maar de mensen in de zaal zingen lekker mee. De artiesten doen leuke schertsjes en zo krijgt het publiek vrolijke maar soms ook trieste  voorvallen uit het leven van Louis Davids te horen. Het meezingen met de liedjes, die soms nu nog bekend zijn, doet het publiek graag. Liedjes die door het gezelschap worden gezongen, terwijl ze in een nieuw eigentijds jasje zijn gestoken, blijven toch heel herkenbaar zoals: De olieman, Een reisje langs de Rijn, Weet je nog wel, oudje. Deze liedjes zijn gewoon tijdloos.
Het Nederlands Komedie Theater danst er vrolijk op los en zingt soms in het plat Mokums.
In de pauze hoor ik veel positieve geluiden van de mensen om me heen. Niks ouderwets, gewoon genieten van het optreden van Janneke, Mirthe en Danny. Gert-Jan, de pianist zou ik bijna vergeten. Hij speelt aan een stuk door en ondersteunt de andere drie.
Na de pauze gaat het feest verder met o.a. Naar de bollen. Nou tabee dan zingt Janneke heel mooi en klein. Mirthe zingt hierna Als de tros wordt los gesmeten, wat weer een totaal ander lied is met een andere sfeer. Ook hier weer mooi pianospel.
Danny zingt een lied uit een revue waar het publiek enthousiast aan mee doet: Van je tok, tok, tok. Een prachtig drama en op de juiste toon gezongen is Het hondje van Dirkie. De afwisseling in het repertoire van Louis Davids geeft dit muzikale gezelschap de mogelijkheid veel variatie in hun programma te brengen en dat hebben ze zeker gedaan. Op Adieu mijn kleine gardeofficier hebben de vier een aangepaste tekst gemaakt zodat het in hun schertsje past.
Moeder is dansen is een triest liedje dat de armoede van voor de Tweede Wereldoorlog tot uitdrukking brengt. Heel vrolijk is dan weer Ik breng het weekend door met jou in Scheveningen, wat het gezelschap samen zingt maar niet lang … het publiek is de sterke vijfde man.
Eigenlijk onvoorstelbaar dat zo’n breed scala aan liedjes, waarvan sommige meer dan 100 jaar geleden zijn geschreven door Louis Davids, vandaag de dag nog populair zijn.

Om 22.20 uur krijgen de artiesten bloemen en zingen daarna als laatste een liedje dat van alle tijden is: Wordt nooit verliefd want dan ben je verloren. Zo voelde het vanavond zeker niet, we gingen er in met allebei de oren!
Het was een avond met verrassend theater.

Trio C tot de 3e

Irene Maessen en Marcel Worms

Lytse Winterreis (Schubert)

Gerealiseerd door Studio Staalkaart